Naar de kerk gaan

Iedere zondag gaan we naar de kerk. Deze viering heet kerkdienst of eredienst.
De kerkdienst is namelijk dé plek om met anderen je geloof te vieren en God te eren. Tijdens de kerkdienst zingen en bidden christenen met elkaar. Iemand leest voor uit de bijbel en iemand legt de bijbel uit. Er wordt geld ingezameld, bijvoorbeeld voor Kerkinactie. Soms is er daarna een viering van brood en wijn.
De ene kerkdienst begint al om 9.30 uur ‘s ochtends, de andere soms pas om 19.00 uur ’s avonds.

De zondagse kerkdienst
De zondag is een speciale dag van de week. De zondagse kerkdienst verdeelt onze tijd in eenheden van zeven dagen. En - of je nu wel of niet naar de kerk gaat - de samenleving heeft dit zevendaagse ritme op allerlei manieren overgenomen. De zondag is de eerste dag van de week en een rustdag. Dit heeft met twee verhalen uit de bijbel te maken.
De week komt voort uit het verhaal van de schepping van hemel en aarde. Volgens het verhaal is de wereld in schiep God de wereld in zes dagen. Op de zevende dag rustte God uit van zijn scheppingswerk. Zo moet ook de mens in opdracht van God op iedere zevende dag rusten. De joden onderhouden deze traditie in de vorm van de sabbat. Die dag is een heilige dag, een dag van vrijheid en bezinning, gewijd aan God. De andere dagen van de week zijn bedoeld om te werken.
Een ander verhaal vertelt dat Jezus Christus op de zondag is opgestaan uit de dood. Daarom werd voor christenen de zondag de speciale dag van de week. Christenen maakten een variatie op het weekritme door de week te laten beginnen met een rustdag. Ze noemen de zondag ook wel de ‘dag van de Heer’. Het is de vertaling uit het Latijn: dies domenica. Dit is bijvoorbeeld herkenbaar in de naam van de zondag in andere talen, zoals in het Frans (dimanche) of Italiaans (domenica). Op de zondag verheugen christenen zich over wat God in Christus heeft gedaan.

God

Wie is God? Wie is Jezus? En de heilige Geest? '
God' heeft maar drie letters. Maar met dit kleine woord verwijzen christenen naar Iemand die ons verstand ver te boven gaat. God heeft veel namen: Vader, Eeuwige, Heer, Jezus Christus en heilige Geest.
God
Vanuit de bijbelse overlevering en de kerkelijke traditie zijn er meerdere invalshoeken om God te beschrijven. God noemt in de bijbel (Exodus 3:14) zijn eigen naam: ‘JHWH’. Letterlijk betekent deze naam: ‘ik was er’ of ‘ik ben er’ of ‘ik zal er zijn’.

Gods naam is zo heilig dat mensen hem niet opschrijven of uitspreken. In de Hebreeuwse tekst van de bijbel (het Oude Testament) wordt God vaak aangeduid als Adonai, dit betekent Heer.

God is een persoonlijke God, een God die als persoon leeft, denkt, voelt, handelt en liefheeft. God is concreet een God van mensen. God wordt vaak vergeleken met een vader en de mensen met de kinderen van die vader. God is de ideale vader: hij houdt oneindig veel van mensen.

Tegelijk is God een unieke en eeuwige bron van leven in het universum. God heeft de wereld en alles wat daarop leeft gemaakt. Het is geen toevallige samenloop van omstandigheden dat er leven op aarde is.

 

Jezus Christus
Jezus is de centrale figuur in het christendom. Hij leefde rond het begin van onze jaartelling. Met de geboorte van Jezus is onze jaartelling begonnen.
Jezus is als jood geboren, in het stadje Bethlehem. Hij is opgegroeid in Nazaret. Hij was een leraar (joodse rabbi) die in de streken van Galilea en Judea, het huidige Israël, rondtrok.

Jezus heeft veel indruk gemaakt op de mensen die op de één of andere manier met hem in aanraking kwamen, zowel tijdens zijn leven als na zijn dood. De naam van Jezus, een Hebreeuwse naam ‘Jehosjoea’, betekent: ‘God redt’. Die naam laat zien waar Jezus zich zijn hele leven voor heeft ingezet: mensen in de naam van God redding, bevrijding, verlossing brengen.

Al vanaf zijn geboorte zijn er bijzondere verhalen over Jezus. Zo hebben de mensen zijn geboorte als een wonder ervaren. Engelen kondigden de geboorte aan, terwijl een grote ster de weg wees naar deze baby. Het feest van Jezus' geboorte is het kerstfeest.

Jezus is op de leeftijd van ongeveer 33 jaar gekruisigd. Als een misdadiger is hij aan een houten kruis genageld en gestorven. Bij en na die kruisiging waren er opnieuw wonderbaarlijke tekenen van God. Twee dagen na Jezus' dood bezoeken vrouwen het graf en treffen het leeg aan. Ze krijgen te horen dat zij de levende niet bij de doden moeten zoeken. God gaf Jezus nieuw leven! Op de eerste paasdag vieren christenen de opstanding van Jezus uit de dood.

Zoon van God en Christus
Door de wonderen en door de dingen die Jezus zei en deed, geloven christenen dat Jezus de zoon van God is. Dit wil zeggen dat de mensen in Jezus de aanwezigheid van God herkennen.

Jezus’ leerlingen en volgelingen geven hem de titel ‘Christus’, omdat zij in hem de beloofde gezalfde van God zien.

 

Heilige Geest
Vanuit de bijbelse overlevering en de kerkelijke traditie zijn er meerdere invalshoeken om de heilige Geest te beschrijven. In de bijbel wordt beschreven hoe Gods Geest al wat leeft tot leven heeft geroepen. In het Hebreeuws, een van de talen van de bijbel, wordt voor ‘geest’ vaak het woord ‘ruach’ gebruikt. Dit betekent ook ‘adem’ of ‘wind’. De heilige Geest is de adem van God. God geeft ons zijn levensadem, zou je kunnen zeggen.

Van de Geest van God wordt ook wel gezegd dat zij meer de vrouwelijk kant van God laat zien. Zij is dan de wijsheid die van God uitgaat. Gods Geest laat ons zien wat waarheid en wijsheid is. Door haar leren we onderscheiden tussen wat goed en waar is, of wat slecht en leugen.

Gods Geest geeft mensen geestkracht om naar zijn wil te leven. In het Latijn is het woord voor geest ‘spiritus’. Onze woorden ‘inspiratie’ en ‘inspireren’ zijn hiervan afgeleid. De Geest van God kan mensen inspireren bij wat zij doen en geloven. In een gebed om de heilige geest vragen mensen bijvoorbeeld om inspiratie, of om een open hart en open ogen, of om wijsheid en inzicht.

Een verhaal in de bijbel maakt dit duidelijk:

Op de dag van het Pinksterfeest waren veel mensen uit allerlei streken bij elkaar in Jeruzalem. Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag. Ineens staan alle mensen in vuur en vlam; ze praten druk over wat gebeurt in allerlei vreemde talen, en toch blijven ze elkaar verstaan. Ze zijn geen vreemdelingen meer voor elkaar.

Dit verhaal maakt duidelijk dat de heilige Geest de brug slaat tussen verhalen van toen en ervaringen van nu. Dankzij de Geest herkennen christenen elkaar ineens in zeer verschillende omstandigheden. We hebben het geloof niet van onszelf. Mensen ontvangen het geloof van God.
(Bron: Handelingen 2)

Geloven

Wat doe je als je 'gelooft'?

En wat is 'geloven'?
Waarschijnlijk zijn er evenveel antwoorden op deze vraag als er mensen zijn die geloven. Voor de een is geloven in de bijbel lezen en bidden, voor de ander naar de kerk gaan en zingen. Weer een ander zal zijn of haar geloof uiten door goede dingen te doen en goede doelen te ondersteunen.

Geloven is een manier van mens-zijn. Je doet niet alleen aan geloven, je bent gelovig.

In het kort waar de Protestantse Gemeente voor wil staan: (Voor meer info kunt u onder documenten een folder downloaden van PKN-Nederland)

1. De kerk wil een krachtige geloofsgemeenschap zijn waar mensen, samen met anderen en in het licht van de woorden van God, de zin van hun leven kunnen ontdekken. Vanuit haar eeuwenlange omgang met God heeft de kerk (ant)woorden gevonden die ook nu richtinggevend zijn voor mens en samenleving.

2. De kerk wil vanuit haar protestantse geloofstraditie staan voor de levensveranderende boodschap van het evangelie en hiervan getuigen. Dat wil de kerk doen op een aansprekende en eigentijdse wijze voor alle generaties.

3. De kerk wil een gemeenschap zijn waar Gods aanwezigheid wordt gevierd in de prediking, in liederen, gebeden en in de tekenen van doop en avondmaal.

4. De kerk wil een gemeenschap van gebed zijn waar mensen leren beseffen dat zij hun lijden, hun schuld en hun vragen in Gods handen mogen leggen.

Wat wil de Protestantse Gemeente voor de mensen zijn?

5. De kerk wil een centrum van waarden en spiritualiteit zijn, een plek van bezinning waar mensen kunnen ontdekken wie zij zelf zijn en wat God van hen vraagt.

6. De kerk wil een zorgzame gemeenschap zijn, die zich bekommert om mensen in problemen, hen bijstaat en voor hen opkomt.

7. De kerk wil een gemeenschap zijn waar mensen zich geborgen kunnen weten. De gemeenschap, die de kerk is, weerspiegelt iets van de ruimte en de geborgenheid die God aan mensen schenkt.

8. De kerk wil een beweging van hoop en verwachting zijn waarin mensen elkaar dichtbij en veraf inspireren over de grenzen van armoede, onrecht en hopeloosheid heen.

 

 

 

 

 

 

 

Zoeken